De 4e kamer

FB_IMG_1448229864675

De 4e kamer die naast de keuken, de badkamer en de huiskamer uitkomt op de hal. En de enige kamer met een schuine deur. Een kamer waar je als visite niet zomaar naar binnen zou stappen, omdat je daar zoiets privés als een slaapkamer kon verwachten.
Nou heb ik in mijn leven aardig wat ervaring opgedaan met 4e kamers. Zo was er vroeger bij ons thuis een 4e kamer. Die behoorde helemaal toe aan mijn vader en was -zeker bij diens afwezigheid- verboden terrein. Van beroep was mijn vader reclame-ontwerper, tekenaar zo u wilt, eentje van de oude stempel en nog verre van de snelle graphic-designer achter zijn beeldscherm van tegenwoordig. Die 4e kamer was zijn atelier en alles op die kamer ademde vakmanschap en creativiteit. Zo was daar een zelf gemaakte donkere kamer waar ik in zijn spaarzame vrije uurtjes en onder zijn strenge begeleiding werd ingewijd in de wonderen van de fotografie. Het langzaam opkomen van het fotobeeld in die roodverlichte bak met ontwikkelaar vormde een van de meest magische momenten uit mijn jeugd en was het begin van een levenslange liefde voor het beeld.
Halverwege de zomer werd mijn vaders atelier sperrgebied. Dan arriveerde namelijk het mooiste speelgoed bij ons thuis voor de Sinterklaascampagne van de Galerie Modernes. Speelgoed dat door mijn vader gefotografeerd moest worden om de advertentie van dit Amsterdamse warenhuis te kunnen illustreren. Mecano, een hijskraan met echte rupsbanden, Lego, Schuco-auto’s, het was er allemaal, maar alleen te bespieden als mijn vader de deur van zijn atelier op een kier had laten staan. Maar de drempel zou ik nooit over durven. Mijn vader was een held met zoveel speelgoed in zijn eigen speelgoedwinkel.
De 4e kamer bij ons thuis kende ook geheimen. Zo stond er op de bovenste plank in de donkere kamer een menselijke schedel. Vaalbruin was hij en echt volgens mijn broer, getuige het gat in het schedeldak dat afkomstig moest zijn van een bajonetsteek. Het moest wel een Duitser geweest zijn die mij vanuit zijn holle oogkassen nog altijd aan leek te staren. Naar de herkomst ervan heb ik mijn ouders nooit durven vragen, ook niet naar de dolk die mijn vader in zijn bureau bewaarde. Mijn kinderlijke fantasie legde verbanden die er niet waren, maar ook nooit weerlegd werden. Voor geen goud ging ik alleen die donkere kamer binnen.
Mijn vaders bureau was zijn heiligdom: 12 Laden met al zijn tekenspullen. Krijtjes, pennen, driehoeken en passers, verf en penselen, al die zaken die de schakel vormen tussen idee en uitvoering waren daar aanwezig. Op verzoek werden met veel geduld die laden een voor een opengeschoven en volgde er een liefdevolle uitleg over al die materialen die je als tekenaar nodig had. En af en toe mocht je die ook gebruiken als je geduldig de hele uitleg had uitgezeten. Liefde voor het materiaal werd ons van kindsaf aan bijgebracht, en dat betaalde zich in onze jeugd uit in een overvloed aan papier, kleuren en ideeën.
Nu waak ik zelf over die laden en met trots schuif ik ze geduldig open voor nieuwsgierige kinderogen. Leg uit wat een passer doet en demonstreer de kroontjespen. Laat letters stempelen in mijn vaders schetsblok. Vergeeld door de tijd en de nicotine. Met het straaltje opstijgende sigarettenrook in zijn toegeknepen ogen kwam vaak de inspiratie die hij voor zijn werk nodig had.
Ook de boeken op die kamer roken naar mijn vader. Later toen ik op zijn atelier in alle rust mijn huiswerk mocht maken, onthulden die boeken vele geheimen over het andere geslacht en vormden een spannende aanvulling op het boekje “Wat jongens moeten weten over meisjes” dat ik kreeg uitgereikt als seksuele voorlichting. Boeken over modeltekenen met naakte modellen prikkelden mijn jongensfantasie, maar gaven ook betekenis aan het begrip ‘verboden vruchten’. Mijn doen en laten op die spannende kamer wist ik te verhullen door zijn oude Philips radio zachtjes aan te zetten. Altijd op klassiek, uit angst deze zender niet meer terug te kunnen vinden als ik de radio zou willen verstemmen naar iets populairders.
De 4e kamer, daar bij ons op zolder. Inderdaad, hij had een schuine deur. Een kamer vol met avonturen. Zoals mijn kamer thuis, met MIJN boeken en Mijn muziek. Het is ook een 4e kamer, alleen de deur is recht…

Cees Sleven © juni 2016

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s